Πολυτεχνείο

Φέτος κλείνουμε 52 ολόκληρα χρόνια από τον Νοέμβρη του ’73, τότε που το σύνθημα του τίτλου αντηχούσε από τους πραγματικά αγανακτισμένους φοιτητές στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο. Σήμερα οι συμμετέχοντες στα γεγονότα είτε δεν ζουν πια, είτε τρέφονται με καλαμάκι, είτε στην καλύτερη τρώνε στερεά τροφή, π.χ. όσπρια σε τιμές αστακού, ζώντας τη χρυσή τους ηλικία με συντάξεις πείνας στο επιτελικό κράτος του υπαρκτού μητσοτακισμού.

 Εκτός από εκείνους που πρόλαβαν και πήγαν μπάνκα, εξαργυρώνοντας τον «αγώνα» για πολιτικές θέσεις, οφίτσια, χρυσούς γάμους, κλπ. Π.χ. η εκφωνήτρια του πολυτεχνείου, που από σκληροπυρηνική κνίτισσα κατέληξε να συναγελάζεται με πρίγκιπες και λοιπούς γαλαζοαίματους στο Μονακό…

 Τα τελευταία χρόνια, αυτά της μαύρης δυστοπίας που ζούμε, θεωρώ ότι το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Τρεις λέξεις που σημάδεψαν ολόκληρη τη μεταπολίτευση. Σήμερα όμως τι ακριβώς συμβολίζουν; 

 Διατηρούν τη δύναμή τους; Χλωμό… Ψωμί… βασικό είδος πρώτης ανάγκης. Πόσο έκανε την εποχή που ακούγαμε Πάνο Τζαβέλα, πίναμε κονιάκ στα καφενεία, και ονειρευόμασταν την επανάσταση; Το θυμάμαι χαρακτηριστικά… 5 δραχμές κόστιζε το μεγάλο λευκό ψωμί. Ολικής άλεσης, ζύμωσης, με προζύμι κλπ. δεν υπήρχαν τότε, και να υπήρχαν (π.χ. το χωριάτικο) άντε να κόστιζε 6-7 δραχμές το ένα. Σήμερα; 

Εν έτει 2025, με τη χώρα μέλος της «ισχυρής» ΕΕ και της ευρωζώνης, εν μέσω πλήρους ανάπτυξης, όπως μας λέει ο σύγχρονος μπακαλόγατος, ο Άδωνις ντε, ένα απλό ψωμί κάνει περίπου 1. 20 ευρώ, ενώ εκείνα με προζύμι 2 ευρώ και βάλε.

 Κι αν είναι και πολύσπορο άστα να πάνε… Δηλαδή 700 περίπου δραχμές, όσο ο μισός μισθός ενός υπαλλήλου το 1973. Πάμε στην Παιδεία. Η οποία υπάρχει μεν, αλλά δεν έχει καμία σχέση με την τότε. Η ποιότητα, ειδικά της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης έχει διολισθήσει σε επικίνδυνο βαθμό. Με αποτέλεσμα (το παραδέχονται και οι ειδικοί) ο μέσος απόφοιτος λυκείου της δεκαετίας του ’70 να γνωρίζει καλύτερα ελληνικά από έναν πτυχιούχο της φιλοσοφικής σήμερα. Και όχι μόνο ελληνικά. Δείτε ένα παιχνίδι γνώσεων στην τηλεόραση, και θα καταλάβετε τι εννοώ. Και αυτό μόνο στο κομμάτι της μόρφωσης. 

Αν πάμε στα άλλα, π.χ. βία ανηλίκων, τότε είναι που το όνειρο του ’73 κατάντησε εφιάλτης του σήμερα. Διότι όπως είπε σε πάνελ η εκπρόσωπος της αστυνομίας, μόνο μέσα στο 2025 είχαμε πάνω από 10.000 (!!!!!!!!!!) συλλήψεις ανηλίκων για περιστατικά βίας, ακόμη και μαχαιρώματα. Συνεχίζουμε με την «ελευθερία». 

 Πράγματι σήμερα έχουμε την ελευθερία να κάνουμε και να πούμε (ή να γράψουμε) ό,τι μας κατέβει στο κεφάλι. 

 Όπως όμως στο Ντιτρόιτ του 1980, ή στο Σικάγο του 1920, έτσι και στη μπανανία μας σήμερα έχουμε μεν κάθε ελευθερία πλην εκείνης του να κυκλοφορούμε με ασφάλεια μετά τη δύση του ηλίου, ή να κοιμόμαστε ήσυχοι μέσα στα σπίτια μας. 

 Είναι αυτό πρόοδος; Ή μήπως ισχύει εκείνο που είπε κάποιος σοφός (ξεχνάω ποιος) ότι μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας ο μέσος πολίτης θα προτιμούσε την ασφάλεια; Όπα; Τι έχουμε εδώ; Νοσταλγία της αστυνομοκρατούμενης χούντας;

 Τότε που κοιμόμασταν με ανοιχτές τις πόρτες;

 Φασιστικό θα έλεγε ο φίλος μου ο Προκόπης, που ψηφάει ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και που ακόμη δεν συγχωρεί τον Αλέξη επειδή δεν αφόπλισε την αστυνομία όπως υποσχόταν πριν μπει στο Μαξίμου, ούτε κατάργησε τα ΜΑΤ… 

 Όπως φασιστικό θα χαρακτήριζε κι εκείνο το «Τα σχολεία απέτυχαν. Φυλακές χρειαζόμαστε!». Ή το άλλο… «Φέρτε πίσω τη βέργα στα σχολεία!». 

 Έτσι όμως έχει η κατάσταση, είτε μας αρέσει είτε όχι.

 Είτε ανήκουμε στο ΕΚΚΕ, είτε ψηφίζουμε τον έμπορο κηραλοιφών διαβασμένων από γέροντες του Όρους, είτε οτιδήποτε το ενδιάμεσο… 

 Σε μια εποχή που ο μέσος 17άρης ακούει πετυχημένους Ρομά τράπερς, που διαφημίζουν το εύκολο χρήμα, τη βία, και το έγκλημα, και πολιτικά θαυμάζει τον άντρακλα «πολιτικό κρατούμενο» (!) Κασιδιάρη, αλλά αν τον ρωτήσεις τι γιορτάζουμε σήμερα θα σου πει την υποστολή της τουρκικής σημαίας από τον Απόστολο Γκλέτσο στο πολυτεχνείο το 1940…

 Ή στην καλύτερη, αν είναι λίγο πιο διαβασμένος, θα σου πει κάτι για την ΕΟ 17Ν (η οποία παρεμπιπτόντως το όνομά της το πήρε από την ημερομηνία ίδρυσης του ΣΕΚΕ, μετέπειτα ΚΚΕ, όταν διάδοχος του Λένιν θεωρείτο ακόμη ο Τρότσκι, με το παλιό ημερολόγιο). 

 Ψιλά γράμματα θα μου πείτε, όταν εδώ έχουν γίνει πράματα και θάματα τα τελευταία 50 χρόνια. Τι σχέση έχει η ψωροκώσταινα του 1973 με την «επιτελική υπερδύναμη» Ελλάδα 2.0 του 2025;

 Ειδικά όταν έχει μεσολαβήσει η χρυσή εποχή της επίπλαστης ευμάρειας, τότε με τα άτοκα διακοποδάνεια, και τις χιλιάδες Καγιέν; 

 Λογικό είναι οι νέοι να μην ασχολούνται με αρχαίες ιστορίες, και ξεθωριασμένα συνθήματα, αλλά να βλέπουν μπροστά.

 Να κοιτάνε πώς θα ζήσουν το όνειρο. 

 Κι εδώ είναι που ερχόμαστε στην ουσία… 

 Ποιο είναι το όνειρο ενός νέου σήμερα; Ποιο θα ήταν σήμερα ένα ανάλογο, νέο σύνθημα που θα εξέφραζε με μια δυο λέξεις τις αγωνίες ενός νέου φοιτητή, ενός νέου επιστήμονα, ενός νέου ανθρώπου; Ποιο θα ήταν το όραμα, εκτός του να φύγει άρον άρον για το εξωτερικό;

 Μάλλον το «δουλειά και προοπτική». 

 «Δουλειά», γιατί αυτό αποτελεί σήμερα τον μόνιμο εφιάλτη των νέων, ακόμα και των «σπουδαγμένων», εκείνων με τα 2-3 μεταπτυχιακά. «Προοπτική», γιατί όπως είναι σήμερα τα πράγματα, αν δεν είσαι κομματόσκυλο (διαχρονικό αυτό) για να διοριστείς κάπου ως μετακλητός, και με τις θέσεις στο δημόσιο να είναι ελάχιστες και απρόσιτες χωρίς διδακτορικά, το μόνο που σου μένει είναι να στραφείς στον ιδιωτικό τομέα, να δουλεύεις απλήρωτες υπερωρίες, και θεσμοθετημένα 13ωρα, για να έχεις έναν βασικό μισθό ίσα ίσα για να πληρώνεις το νοίκι της ημιυπόγειας γκαρσονιέρας, και κάποια βασικά αγαθά διατροφής.

 Για δημιουργία οικογένειας ούτε συζήτηση. Δεν το επιτρέπει η τσέπη… 

 Παλιά, τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά. 

 Σπουδάζω, τελειώνω, βρίσκω δουλειά. Πλέον τα πράγματα δεν είναι έτσι. Το οικονομικό, εργασιακό, ακόμη και το κοινωνικό περιβάλλον μας είναι ρευστό.

 Δεν αρκεί πλέον να κάνεις τα πράγματα σωστά, αλλά πρέπει να κάνεις τα σωστά πράγματα. Και ποια είναι αυτά;

 Ιδού το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου…

 Ναι, αλλά έχουν δικαίωμα να παντρεύονται και να τεκνοθετούν οι γκέηδες… τι άλλο θέλουμε;

 Η χούντα έπεσε, χάρη και στους αγωνιστές του πολυτεχνείου, αν όχι κυρίως χάριν αυτών. Σήμερα έχουμε δημοκρατία. 

Δηλαδή το δικαίωμα που έχουμε ως δούλοι να επιλέγουμε εμείς τα αφεντικά μας…

 Φάγαμε την παραμύθα με τη σέσουλα εκείνη την εποχή, πράκτορες ήταν υποκινητές εκείνων των γεγονότων, εμείς όμως κάναμε ήρωες και χρυσώσαμε κάποιους επαγγελματίες αριστερούς. Μετά ήλθαν τα χειρότερα, τους παραδώσαμε τη χώρα. 

 Εκείνοι τη χρέωσαν, τη λήστεψαν, τάισαν δε ολόκληρο στρατό άθλιων οπαδών. Θυμηθείτε τα πούλμαν των ωφελημένων του παπανδρεϊκού καθεστώτος να μεταφέρουν οπαδούς, σε όποιο μέρος της χώρας είχε συγκέντρωση ο Ανδρέας.

 Θυμηθείτε το τέλος της Βιομηχανίας με τον οργανισμό ανασυγκρότησης επιχειρήσεων, τις υποχρεωτικές ρυθμίσεις τραπεζικών χρεών και την χρεωκοπία υγειών επιχειρήσεων.

 Όσες επιχειρήσεις δεν πλήρωναν δάνεια, φόρους και ασφαλιστικές εισφορές είχαν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. 

 Όμως, επειδή δεν ήταν βιώσιμες, έκλεισαν και παρέσυραν σε λουκέτα και τις υγιείς. Τσοβόλα δώστα όλα έλεγε ο αρχηγός, χορτάσαμε ψωμάκι με τον Ανδρέα, έλεγαν όσοι πούλησαν τα πρόβατα τους για να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι. 

 Η χώρα χρεωνόταν μέχρι τα μπούνια.

 Τότε ο υιός Παπανδρέου, ανέλαβε υποχρέωση να σώσει τις δανείστριες τράπεζες, αν κατάρρεε η Ελλάδα, θα καταρρέαν και αυτές.

 Πήγε λοιπόν ο Γιωργάκης στο Καστελλόριζο και ανήγγειλε την είσοδο της χώρας στα μνημόνια, χωρίς βέβαια να ρωτήσει την κυβέρνηση του, το κόμμα του, τη Βουλή και κυρίως το λαό του. 

 Τότε το ιδιωτικό χρέος της χώρας προς κάποιες τράπεζες, έγινε δημόσιο.

 Από τότε τα κράτη μέλη της ΕΕ έγιναν δανειστές μας, οι δε τράπεζες μετέφεραν σε αυτά, τις Ελληνικές επισφάλειες που διέθεταν στο ενεργητικό τους.

 Πούλησαν δηλαδή ακριβά δάνεια στην Ελλάδα λόγω των επισφαλειών της οικονομίας μας, όταν ήλθαν όμως τα δύσκολα έβαλαν τον Γιωργάκη και μετέφερε αυτά τα δάνεια στους λαούς της Ευρώπης.

 Η δε γραφειοκρατία των Βρυξελλών δουλεύει για τους γνωστούς μεγαλοτραπεζίτες, όχι για τους ευρωπαίους πολίτες.

 Οπότε έγινε το θαύμα της τραπεζικής διάσωσης, δέθηκε όμως η χώρα μας και χάσαμε όλη τη δημόσια περιουσία. 

 Τρία τα μνημόνια, το χρέος όμως διπλασιάστηκε από την πρώτη υποτιθέμενη διάσωση μας με το πρώτο μνημόνιο. 

 Σήμερα, υποκύπτουμε στα τουρκικά, Γερμανικά, Αμερικανικά συμφέροντα σύμφωνα με τις επιταγές της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

 Η Ελλάδα σκλαβώθηκε και οι Έλληνες περιέπεσαν σε καθεστώς πείνας.

 Το Σύνταγμα καταργήθηκε και ο πρωθυπουργός ασκεί καταχρηστικά όλες τις εξουσίες.

 Απέκτησαν ασυλία οι πολιτικοί, όσοι κλέβουν δημόσιο χρήμα και όσοι καταστρατηγούν τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών. 

 Τέτοιες αντιδημοκρατικές διατάξεις δεν υπήρχαν στο Σύνταγμα της χούντας, βλέπετε δεν υπήρχαν τότε κλέφτες. 

 Αυτή λοιπόν τη δημοκρατία γιορτάζουμε ; 

 Μας είπαν πως το Πολυτεχνείο έδιωξε τη χούντα, όμως αυτό είναι λάθος.

 Ανέβασε τον Ιωαννίδη στην εξουσία, μέχρι την τουρκική εισβολή που σχεδίασαν και υλοποίησαν οι σύμμαχοι μας στο ΝΑΤΟ, τότε μόνο κατάρρευσε και φώναξαν οι χουντικοί τοι Ιωαννίδη τους παλαιό πολιτικούς. 

 Κοίται μακράν η Κύπρος είχε πει τότε ο Εθνάρχης Καραμανλής, οι δε Τούρκοι συνέχισαν χωρίς καμμία αντίσταση από εμάς, έως την κατάκτηση του 1/3 του εδάφους του νησιού. 

 Αυτή λοιπόν είναι η δημοκρατία της μεταπολίτευσης, βέβαια δεν έγινε καμμία μεταπολίτευση δεν υπήρξε τίποτα νέο, αντίθετα ανακύκλωσαν την παλιά πολιτική σαβούρα.

 Τότε ξεκίνησε η πτώση της χώρας, το μεγάλο ψέμα των αριστερών αγώνων και η δήθεν δημοκρατία.