Gregg Allman~ Low country blues

 

Aνέκαθεν συμπαθούσα ή καί αγαπούσα τούς ''επιζήσαντες'' μέσα απο θυελλώδεις καί ''άστατες'' ζωές.. Καί μάλιστα πολύ περισσότερο απ´εκείνους πού ''έφυγαν'' νέοι καί έφτιαξαν ωραίους μύθους και οι τάφοι τους γέμιζαν λουλούδια στίς επετείους, από τούς θαυμαστές τους, πού μεγαλώνοντας οι ίδιοι, αναπολούσαν τήν νιότη τους καί κρατούσαν τό ''είδωλό'' τους αναλλοίωτο στήν μνήμη τους πιστεύοντας ότι και αυτοί παραμένουν ''forever young''..

 Kαί αγαπώ τούς ''επιζήσαντες'' πιό πολύ ,γιατί κατάφεραν νά περιφέρουν τήν ''λόξα'' τους ,τά πάθη τους καί τίς παραξενιές τους μέ τό ένα πόδι στό περιθώριο καί τό άλλο στήν ''κανονική ζωή'' μπαινοβγαίνοντας μιά απ´εδώ και μιά απ´εκεί,κλείνοντας διαρκώς τό μάτι στόν θάνατο..

 Καί εκτός τών άλλων πήραν καί τό ρίσκο σάν πεθάνουν, νά τούς θυμούνται ,πιθανώς,μόνον οι ''συγγενείς καί οι φίλοι'' καί άντε και καμιά σύζυγος πού τούς άντεξε ή μερικές ακόμα ραγισμένες ψυχές καί μερικά εγγόνια (άν προκύψουν)πού θάχουν νά λένε γιά κάποιον μισότρελλο παππού ...

Οσο νάναι θέλει θάρρος ,μέ ή χωρίς επίγνωση, νά πορεύεσαι χρόνια μέ τόνα πόδι στον τάφο ,νά πέφτεις,νά γλύφεις τίς πληγές σου καί νά ξανασηκώνεσαι μέχρις τήν επόμενη πτώση.. Ο Greg Αllmann ανήκει σέ μιά απ´αυτές τίς περιπτώσεις..

Δόξα παλιά τών Allmann Brothers ,παιδί τού Νashvile (Τennessee) μέ πολλές επιτυχίες καί μιά από τίς μεγαλύτερες ''λευκές φωνές'' τού μπλούζ.. Αποσυρμένος απ´το 1997 χωρίς solo δουλειές, μέ μισή ντουζίνα γάμους στήν καμπούρα του ,και χωμένος στά ξύδια καί στην ντρόγκα διέλυσε τό συκώτι του καί υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση ήπατος.. 

Ως τώρα φαίνεται ότι τά πράγματα πάν καλά ,αλλά πλέον τό νήμα τού ''τέλους τής διαδρομής'' είναι πιό ορατό απο ποτέ..Απεβίωσε: 27 Μαΐου 2017 Ο T-Bone Burnett τόν ξεσήκωσε ,τόν κανάκεψε και τελικά τόν έβαλε στό στούντιο ... Διάλεξε παλιά κλασσικά τραγούδια (αλλά οχι τόσο γνωστά πού νά τά αναγνωρίζεις από τήν πρώτη νότα)τών Sleepy John Estes, Muddy Waters,B.B.King,Loewll Fulsom,Amos Milburn ,τήν ''αρχαία σκουριά''(''Devil got my Woman'')τού Skip James ,καθώς και άλλα τών Robey&Scott,Otis Rush ,Βuddy Guy καθώς καί ένα καινούριο δικό του πού τόγραψε μαζί μέ τον συνοδοιπόρο του Warren Hayes... O Gregg πήρε στην παρέα μερικούς σπουδαίους μουσικούς όπως οι Doyle Bramhall II ( guitar), Dennis Crouch(bass) Jay Bellerose(drums), τον τρομπετίστα Darrell Leonard πού ''τακτοποίησε'' τά πνευστά καί τόν ...Mac ''Dr. John''Rebennack στό πιάνο..καί μέ τήν βοήθεια τού Βurnett πού ακολουθησε παλιά γνώριμα μονοπάτια στήν παραγωγή,χωρίς φιοριτούρες ,παρουσίασε τό ''Low country blues''..Hχος λιτός,όπως πρέπει σέ Κυρίους πού πατούν σέ γόνιμο έδαφος μέ ρίζες , πού συνοδεύουν αρχοντικά ,αλλά μέ ''σέβας'', και τήν φωνή τού Gregg νά δείχνει μέν τά χρόνια της,αλλά οχι και τίς ταλαιπωρίες τού μισοδιαλυμένου σώματος.. Φωνή μέ μνήμη,πού προσαρμόζεται όταν πρέπει ,πού κουράζει τά πνευμόνια,όταν χρειάζεται ,γιά νά αντηχήσει δυνατή σάν τίς παλιές καλές εποχές ,πού θρηνεί,πού μουρμουρίζει και πού τελικά γεμίζει τόν χώρο περήφανη γιατί μπορεί ακόμα νά είναι παρούσα στόν κόσμο ετούτο...Συγκλονιστικός,ελλειπτικά θρηνητικός,λές καί πιά τό πένθος έχει παλιώσει ,αλλά είναι πάντα εκεί καί γι´αυτόν(τό μελλούμενο) αλλά καί γιά τό αδερφάκι του τόν Duane πού πρίν πολλα χρόνια πήγε και σκοτώθηκε,σέ ατύχημα μέ τήν μηχανή του ,στήν εθνική οδό πού οδηγούσε πρός τήν Alabama...μιά μηχανή πού τήν είχε αγοράσει μέ τά λεφτά πού είχαν προκύψει απ´τό ''Live at Filmore''.